Ο.Η.Ε: Ένας ειρηνιστής γίγαντας, ύποπτα.. «ευγενικός».

Ένας οργανισμός γεννήθηκε μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου με προοπτικές ελπιδοφόρες για τα τότε δεδομένα. Μια υποσχόμενη, πολλά, ειρηνοποιός δύναμη, αποτελούμενη από κράτη που, αφενός ήθελαν να κλείσουν τις πρόσφατες πληγές ενός καταστροφικού σε έκταση πολέμου και αφετέρου, να ελαχιστοποιήσουν το ενδεχόμενο ύπαρξης ενός πυρηνικού ολέθρου από τις τότε υπερδυνάμεις. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών ήταν η εγγύηση για το μέλλον αυτό. Το σπίτι για τους ισχυρούς, το καταφύγιο για τους ανίσχυρους. Η ηλιαχτίδα που ξεπρόβαλλε μετά το βαρύ ψύχος που επέβαλαν, η γερμανική μπότα και οι σύμμαχοί της.
Κάθε οργανισμός ισχυροποιείται όταν συνεδριάζει. Ο πλανητικής κλίμακας ΟΗΕ που σήμερα περιλαμβάνει 189 κράτη-μέλη, δεσμευτικός κρίκος μεταξύ των Εθνών και ισορροπιστής δυνάμεων διαφορετικής οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος, έχει θετικές αλλά και, αρνητικές στιγμές στο ενεργητικό του. Διαχειριστής σημαντικών υποθέσεων, ο ειρηνευτής γίγαντας διαπραγματεύεται δύσκολες καταστάσεις με μια ανεξήγητη για τα σημερινά δεδομένα, ρομαντική διάθεση.
Ο ρόλος που έχει στον 21ο αιώνα, είναι ο ρόλος που του έδωσαν. Έρμαιο οικονομικών κυρίως ατασθαλιών εκ των έσω αλλά και επαίτης των οικονομικών απολαβών που προέρχονται από τα κράτη-μέλη του. Τα ισχυρότερα από αυτά «καθοδηγούν» κατά μία έννοια τις αποφάσεις του ΟΗΕ, δίνοντας τα περισσότερα χρήματα και ασκώντας έτσι μια οικονομική διπλωματία, προσοδοφόρα για τις επίδοξες μελλοντικές κινήσεις τους.
Οι παγκόσμιας σημασίας ειρηνευτικές ή μη αποφάσεις, δυστυχώς, σε ένα μεγάλο κομμάτι εξαρτώνται από δυνάμεις που βρίσκονται με το ένα πόδι στον οργανισμό και, το άλλο σε ζώνες στρατιωτικού σχεδιασμού με επεμβατικό χαρακτήρα, όπως είναι το ΝΑΤΟ.
Το νατοϊκό άρμα κατάφερε εντέχνως να υποκλέψει τις αρμοδιότητες του Διεθνούς Οργανισμού, αλλοιώνοντας τον σπουδαίο ρόλο ύπαρξής του και παραμερίζοντάς τον.
Εις το μέλλον, η πιθανότητα να ζήσομε έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, με πολύπλευρες συνέπειες για τις νέες γενιές, μοιάζει βεβαία. Ο νατοϊκός γίγαντας, στρατιωτικός βραχίονας των ΗΠΑ αλλά και άλλων κρατών που συμμετέχουν ενεργά στον κατασταλτικό χαρακτήρα του, «αγωνιεί» για την παγκόσμια ειρήνη. Ο νεοϊδρυθείς παγκόσμιος χωροφύλακας που τελευταίως συμπεριφέρεται ως ένας άλλος ισορροπιστής και διαχειριστής κρίσεων, δρα ανενόχλητος.
Από την άλλη, η σπουδαιότητα του σημαντικότερου Διεθνή Οργανισμού του πλανήτη, συνεχώς συρρικνώνεται. Ενώ αποτελείται από ένα σύμπλεγμα κρατών με διεθνή νομική προσωπικότητα και από διατάξεις που τον ισχυροποιούν έναντι των υπολοίπων οργανισμών, παρόλα αυτά οι αποφάσεις που λαμβάνει η Γενική Συνέλευση, είναι συστατικές και όχι δεσμευτικές για τα κράτη-μέλη του.
Την εκτελεστική πλευρά του οργανισμού, αποτελεί το Συμβούλιο Ασφαλείας που διαχειρίζεται ως έναν βαθμό, κρίσεις περιορισμένης κυρίως έκτασης και έχει χαρακτήρα τοποτηρητή. Δημιούργημα αυτής της αναγκαιότητας, είναι οι κυανόκρανοι. Αποτελούν το στρατιωτικό κομμάτι του ΟΗΕ, ελλιπούς όμως εκπαιδεύσεως και δυναμικής.
Οι συνθήκες έχουν αλλάξει από την εποχή που ιδρύθηκε μέχρι σήμερα. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών νοσεί. Μεταμορφώθηκε σε μαγαζί των ισχυρών και τα κράτη-μέλη ανήμπορα να αντιδράσουν, μετατράπηκαν σε πελάτες, εντός και εκτός του οργανισμού, στρατιωτικών και άλλων αγαθών.
Η ισορροπία των δυνάμεων κατάντησε ουτοπία. Τη συλλογική ασφάλεια που επεδίωκε ο ΟΗΕ, κατάφερε να κάνει σημαία του, το ΝΑΤΟ. Φαντασμαγορικές συνεδριάσεις πολλών αστέρων μιας άλλης κουλτούρας με ένα ειρηνευτικό στυλ σε παλαιομοδίτικο μοτίβο.
Να πιστέψουμε όλοι στον Οργανισμό του Μέλλοντος και στις δυνατότητες του, θεωρώντας τες υγιείς και ζωογόνες για τις νέες γενιές(;).-
Δικαίος