Ας υποθέσουμε λοιπόν..
πως το παιδί του φαναριού
είν' ο Θεός!
Έχω μια σκάλα ουρανό
δίπλα στ' αμάξι..

Έχω μια τάξη στο μυαλό
πως, αν κοιτάξει..
ίσως "μετρήσω" το λεπρό
κι ίσως του δώσω..

Πως, αν κοιτάξει..
είμαι κάποιος.

Υπερέχω!

Εγώ, ο κάποιος.
Το κρύο αίμα
Ο επόμενος γαμπρός
Ο επόμενος πατέρας
Το τέρας.

Το ύποπτο κακό
από τη γέννα
που, ξεκάθαρα
δεν είμαι
και ο Χίτλερ!

σκοτώνω όμως..

Δικαίος (επίκαιρα)