[α΄]

Λέτε πως βοηθάει η απόσταση
γι’ αυτό δε σας πονάνε
τα θραύσματα
των μακρινών πολέμων.

Είναι κάποιοι στίχοι
που μειώνουν την απόσταση,
που διαβάζοντάς τους
φυτεύουν στο κορμί μου
τα φλεγόμενα συντρίμμια
των εμπόλεμων ζωνών.


#


[β΄]

Γέρος φύλαρχος το ψιθύριζε
στη σκόνη της ερήμου:

«Μην το φοβάσαι το μαχαίρι,
δε θα χαλάσει την ψυχή σου,
μονάχα τη σκλαβιά
και το κορμί σου θα τρυπήσει
κι ότι τρυπάει και χώνεται
είν’ έρωτας βαθύς.»


#


[γ΄]

Σύντομα θα γίνουν έρευνες.
Με προβολείς θα εξοντώνουν τις σκιές.

Όπου κι αν κρύβονται τα σκόρπια λόγια
θα τσακιστούν μια μια οι συλλαβές τους.

Τα σκόρπια λόγια σου
-γιατί δεν ήταν άσκοπα  και καθημερινά-
θα τα πληρώσεις ακριβά.


#


[δ΄]

Έφυγαν οι νυχτόβιοι
κι άδειασε το πάρκο·

έμεινε μονάχο,
ξεχασμένο στο παγκάκι
το πανωφόρι
του φεγγαριού.


#


[ε΄]

Φύσηξε απ’ τη μεριά της Παλαιστίνης.
Τα σύννεφα έφεραν πόλεμο
στη νυσταγμένη πολιτεία μας.

Πρώτα ψιχάλιζε δάκρυα
και τώρα βρέχει αίμα.

Αν το γυρίσει σε χαλάζι
ο θεός να φυλάξει
τους νυχτερινούς διαβάτες
που δεν θα ’χουν
αλεξίσφαιρες ομπρέλες.


#