Σ’ εκείνη την Ιθάκη να βγεις..

εκεί που οι Σειρήνες ακόμη
μαγεύουν τα πέρατα των βουνών.

Εκεί, που ο Οδυσσέας
ανασαίνει μέσα από τις φυλλωσιές..

Σ’ εκείνη την Ιθάκη να βγεις..

Εκεί που τα βότσαλα μετριούνται
στα διάφανα νερά σαν τις καθαρές ψυχές.

Σ’ εκείνη την Ιθάκη να βγεις,

Εκεί, που πάνω στο κάστρο της αγναντεύουν
τα πουλιά τον δικό τους Έρωτα..

Εκεί που το γεμάτο πράσινο
είναι πάντοτε δοσμένο στην αγκαλιά
του απέραντου γαλάζιου

Εκεί να βγεις ,
και να με συναντήσεις..